Innlegg

Viser innlegg fra 2015

Krafta vaknar! (Spoilers)

Bilde
No har eg masa om The Force Awakens i lang tid på Facebook, og også i bloggen min.

Tenkjer eg må skriva litt om opplevinga mi i dag! Advarsel! Spoilers ahead!

Møtte opp på Majorstua i god tid og spiste burger med selskapet mitt på Valkyrien burger, før vi rusla bort til Colosseum.


Så utruleg artig med alt dei hadde gjort med dekorasjonar og annan moro. Dei tilsette i kiosken cosplaya så godt dei kunne, så eg handla godteri av Leia.

Så var det å finna seg til rette midt på rad 3 og ta på briller. Først to briljante trailere, før Lucasarts-logoen kom på skjermen. Første runde med frysninger!

Full rulle fra start! Det blei klart at dette ikkje var barnefilm som episode 1 var. Kylo Ren er ingen snill onkel. Finn og Poe sine karakterar blei fort etablert, og Rey gjorde eit godt førsteinntrykk som berre blei betre og betre utover i filmen. Det er litt typisk Star Wars å kaste karakterar inn i handlinga utan at ein eigentleg får vita noko om historia deira, og sånn er det med desse også. Vi …

Star Wars og meg

Bilde
I skrivande stund er det berre eit par dagar til premiera på Star Wars - The Force Awakens. Eg veit ingenting om korleis filmen er, men gler meg som ein unge - og håpar den er bra.

Eg gler meg som ein unge - nærmast bokstaveleg talt...
1977  Då Star Wars (ANH) kom ut i USA var eg sju år. Eg hugsar ikkje korleis eg lærte om det, men eg var fullstendig hekta frå første stund. Då filmen kom til Ankeret kino i Narvik på nyåret i 1978 (Den hadde premiere 2. juledag 1977 i Noreg) kan eg hugsa at eg stod fjetra framfor plakaten som hang i ein monter utanfor kinoen.
Slukøra såg eg på den vesle papirlappen der det var trykt "12 år". Eg var nesten 8. Det fanst ikkje sjans i havet for at eg ville få sjå filmen på kino.

Eg var aktiv kinogjenger. Fem-kinoen var eit begrep i Narvik. Då gjekk det nye og gamle filmar for barn. Johnny Weissmüller som Tarzan og Lyn Gordon i sort-kvitt. Dei blei sendt om igjen og om igjen, og vi gjekk og såg dei. Fem kroner kosta billetten. Vi fekk med ein tik…

Fleire piller mot misantropi

Bilde
I går kom eg med eit hjartesukk i bloggen. Den var meint som ein plass der eg skulle samle desse pillene mine mot misantropien som slår meg i magen med jamne mellomrom.



Eg kjem jo over slike flotte statusar som dei eg delte i går også - og delar dei gjerne på veggen min - men Facebook er så flyktig. Etter å ha delt nokre bilda av ungane, nokre artige kattevideoar og den siste til Foo Fighers så er den fine statusen gjerne gløymd.

Kanskje eg kan bruke bloggen til å ta vare på nokre av desse? Ikkje berre hovudinnlegget, men også slik at ein kan gå inn og lesa alle dei fine støttekommentarane frå alle dei vanlege fine folka som trass alt finst her i landet - og i utlandet.

Her er eit utval:

"Ikke draper alle nettsider og kommentarfelt du finner med fremmedfientlig ræl. Kom heller til meg kjære kjellerrebell, så skal du få en klem. For det tror jeg virkelig du trenger"

Jeg blir så sint. Sånn innerst til beinet. Sint og skuffet og oppgitt og maktesløs og alle slags følelser jeg ikk…

Piller mot misantropi

Bilde
Kommentarfeltet på Facebook og spesielt i norske media har alltid vore full av dritt. I lang tid har spesielt romfolk fått hatet kasta etter seg,

Men i haust og vinter meiner eg å ha merka eit oppsving i talet på usaklege og hatefulle kommentarar i takt med aukinga av flyktningestraumen. Det verkar som det er meir stuereint å koma med dei mest horrible karakteristikkane av flyktningar.


Martin Luther King sa for 50 år sidan:

History will have to record that the greatest tragedy of this period of social transition was not the strident clamor of the bad people, but the appalling silence of the good people.
Altså: Den største tragedien er ikkje alle som er slemme, men alle dei gode som ikkje seier frå at det ikkje er greit.

Eg skal ikkje samanlikne situasjonen i Noreg i dag med rasediskrimineringsstoda i USA på 60-talet, men poenget er likevel det same. Eg VEIT at fleirtalet ikkje tenkjer slik så mange i kommentarfelta gjer, men det synast så sjeldan, fordi alle dei gode folka ikkje orkar …

10CC i Langesund

Bilde
10CC er ein av mine "guilty pleasures" på musikkfronten. Eg vaks opp med albumet Bloody Tourists pga mi 11 år eldre storesøster, og har alltid elska det.

Eg kjøpte meg ein PS4 denne veka, og testa m.a. om Singstar-mikrofonane fungerte til denne, og då måtte eg titte innom Singstar Store - der fann eg Dreadlock Holiday, og måtte berre laste den ned!

To dagar seinare (i dag) slapp så Wrightegaarden dei første bookingane til sumarens konsertar, og mellom Hellbillies og Postgirobygget har dei funne plass til 10CC. Etter tre år i Bamble har eg enda ikkje vore på nokre av konsertane på Wrightegaarden (!), men kanskje denne skal bli den første?

Så, eg går til Youtube og blir påmint om at tida har gått sidan 70-talet... Her er 10CC live i 2011:



Dei var utvilsamt litt kulare på Top Of The Pops i 1978:




Men uansett, musikken er bra, så kanskje det blir ein liten nostalgitripp til Langesund neste sumar!?

Då eg var 10 år i Narvik var det ikkje lett å forestille seg at dette bandet kom ti…

Ei rar historie

Bilde
Her er ei rar historie eg har delt på Facebook før. men som fleire kanskje kan ha glede av For 30 år sidan, i 1985, kjøpte eg eit stereoanlegg. Eg var 15 år og hadde neppe spart, men det kan tenkjast at eg hadde tent nokre ekstra pengar.

Anlegget var rimeleg state-of-the-art til 1985 å vera, og det inkluderte m.a. eit par store Jamo-høgtalarar og golvstativ til desse. Høgtalarane likte eg svært godt og dei blei flittig brukt heilt til 2003 då vi flytta til Holmlia og dei svære høgtalarane ikkje fekk plass i stua lenger. Høgtalarane hamna dermed på loftet, og stativa blei gjeve til loppemarked ikkje så lenge etter.




I 2012, nesten 10 år seinare flytta eg frå Oslo til Stathelle i Telemark. Der fekk eg inreidd heimekontor og studio/mancave over garasjen, og endeleg kunne eg ta i bruk dei store gamle høgtalarane igjen!

Dermed fann eg høgtalarane frå restane av flyttelasset og bar dei ut i furtebua. Eg tenkte då at det eigentleg var innmari synd at eg hadde gjeve bort golvstativa, for d…

Fridom på 14 fot

Bilde
Skumgummimadrassen var hard. Dyna var klumpete. Det var tidleg om morgenen. Eg var ein elleveåring som vakna tidleg pga varmen på rommet mitt. Det var ingen vits i å  liggja lenger. Eg klødde på eit nytt knippe med myggstikk. Vinduet måtte stå oppe om natta pga varmen, men det tydde også fritt fram for myggen.
Det var enda lenge til mamma og pappa stod opp, men det var berre ein ting som stod i hodet mitt - å koma meg ut i båten! Eg trur neppe eg rakk å spise noko. Eg heiv på meg ein shorts og sprang dei 50 metrane ned i fjæra, og dro inn båten frå fortøyninga. Medan eg dro inn tauet måtte eg fjerne tang som hadde hekta seg i tauet sidan kvelden før. Lukta av den våte brune tanga er god. Då baugen dunka i fjærsteinane hoppa eg ombord, skøyv frå, tilta ned den 6-hesters Yamaha-motoren. Båten var knall raud, 14 fot og heilt åpen. Den var fridomskjensle.



Eg vart fødd ein vårdag i april i Narvik i Nordland som attpåklatt i ein familie som no talte fem. Året var 1970, og mamma og pappa ha…

Vi har kjøpt oss dromedille!

Bilde
Det er tre år sidan familien flytta frå Oslo til Stathelle i Telemark. Etter 23 år i Oslo var eg klar for å flytte på meg og verkeleggjera draumen om enebolig med sjøutsikt, og kanskje båt på havet.

Dei første sumarane hadde eg nok anna å gjera i hus og heim, og vi prioriterte ikkje båt. Vi titta ut på fjorden utanfor vindauget og drøymde oss bort i dyre båtar, men gjorde ikkje noko med det.

I fjor var eg imidlertid med ein kompis som hadde kjøpt seg ein 10-fots alubåt med fem hestar påhengsmotor, og då skjønte eg at det var tullete å ikkje ha båt. Det er betre med 10 fot og å koma seg utpå enn å ikkje koma seg utpå i det heile tatt!!

Draumen om ein båt til hundretusen får vente. Vi stila i staden ned og byrja i vår å sjå etter gamle båtar. Det finst mange gode båtar der ute som ikkje ser ut som all verda, men som flyt og har fasilitetane ein treng. Eg registrerte ein Finn-agent og har sjekka alt av båtar i vår prisklasse som har dukka dei siste par månadene. Vi hadde fylgjande krav:

1…

Bestefars historie frå 1940

Bilde
I dag trigga eit spørsmål frå ei skulejente på Facebook om Narvik under 2. verdskrig meg til å søkje litt informasjon som eg lurte på. Eg hadde funne fram Bjørn Bjørnsen si bok "Narvik 1940" på Universitetsbiblioteket. Det er fullt mogleg å lesa boka i nettlesaren dersom ein har norsk IP, og ein kan til og med søkje i boka. Eg las boka då eg var 12-13 år, men har ikkje lese den sidan.

Eit innfall gjorde at eg søkte på namnet til bestefaren min Henry Johnsen, og fann namnet hans i oversikta over kjelder, og kjelda var eit skriv frå 1962: NSB-Narvik distrikt under krig og okkupasjon 1940-1945.

Eg søkte og fann også dette skrivet. Og der fann skildringa under. Eg kjente til nokre små delar av historia, men mykje av dette var heilt ukjent for meg! Veldig moro for meg, sjølv om det ikkje er noko spektakulært ved historia. Andre har sjølvsagt mykje meir spennande historier frå denne tida. Det er imidlertid ikkje så viktig. Det som er viktig er at eg lærte litt meir av historia til…

Nytt år, nye sjansar - til sjukdom og skade!

Bilde
Er det ikkje typisk? Det har gått nesten fire månader sidan førre innlegg. Eg er ingen bloggar. Eg har ikkje drivkrafta som skal til. Eg orkar berre skriva når eg vil eller må.
Det er jo ikkje slik at eg ikkje har hatt tid og anledning. Eg har også fem påbyrja utkast til innlegg som eg ikkje har fullført.
Her er utkast nummer seks...

Det viktigaste som har skjedd sidan sist, skjedde heilt i starten av året. 6. januar stod eg opp kvart på seks om morgonen for å reise til Oslo som vanleg på ein tysdag. Eg såg fram til litt aleinatid utan ungemas etter den lange juleferien, og eg såg fram til karatetreninga om kvelden.

Lokalbussen var litt forseinka som vanleg, og eg hadde det travelt om eg skulle rekke Sørlandsekspressen frå Rugtvedt. Eg måtte løpe med sekken på ryggen. Over gangbrua over E18, men rett på andre sida var det stopp.

Pang, sa det.

Eg låg plutseleg og kava på bakken. Smerten var intens i høgre ankel, og eg brølte. Verkeleg brølte. Eg skjønte umiddelbart at ting ikkje var re…